Przejdź do treści

Jak się modlić gdy nie wiesz jak, praktyczny przewodnik

Chcesz się modlić, ale nie wiesz, od czego zacząć, a słowa wydają się sztuczne? Nie jesteś sam. Oto kilka prostych, sprawdzonych przez wieki sposobów modlitwy dla tych, którzy dopiero zaczynają albo zaczynają od nowa.

R
Rafał
5 min czytania
38
Zdjęcie: Jak się modlić gdy nie wiesz jak, praktyczny przewodnik

„Panie, naucz nas się modlić”

Uczniowie Jezusa byli pobożnymi Żydami. Od dzieciństwa znali psalmy i codzienne modlitwy. A jednak, widząc, jak modli się ich Nauczyciel, poprosili: „Panie, naucz nas się modlić” (Łk 11,1). Najwyraźniej poczuli, że modlitwa to coś więcej niż znajomość tekstów.

Jeśli i ty czujesz, że nie umiesz się modlić — jesteś w dobrym towarzystwie. Święty Paweł, jeden z największych mistyków Kościoła, przyznawał:

„Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami.” (Rz 8,26)

To dobra wiadomość. Modlitwa nie jest egzaminem, który trzeba zdać. Jest relacją, a w relacji nikt nie zaczyna od perfekcji.

Czym w ogóle jest modlitwa?

Święta Teresa z Ávili, doktor Kościoła, opisała modlitwę jako „przyjacielskie obcowanie z Tym, o którym wiemy, że nas kocha”. W tej definicji nie ma nic o formułach, pozycji ciała ani o tym, jak długo trzeba się modlić. Jest za to przyjaźń.

Z przyjacielem rozmawia się różnie. Czasem opowiada mu się cały dzień, czasem prosi o pomoc, czasem dziękuje, a czasem po prostu siedzi się razem w milczeniu. Z Bogiem jest podobnie. Nie ma jednego „właściwego” sposobu. Są natomiast sposoby, które przez wieki pomogły milionom ludzi. Oto kilka z nich.

Sposób 1: Modlitwa jednym zdaniem

Najprostsza modlitwa na świecie to jedno krótkie zdanie, powtarzane w ciągu dnia. Chrześcijanie Wschodu od stuleci odmawiają tak zwaną modlitwę Jezusową:

„Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną.”

Można ją powtarzać w rytmie oddechu: na wdechu „Panie Jezu Chryste, Synu Boży”, na wydechu „zmiłuj się nade mną”. W kolejce, w tramwaju, przed trudną rozmową. To modlitwa, która nie wymaga wolnego czasu ani specjalnego miejsca.

Jeśli wolisz własne słowa, wybierz jedno zdanie, które wyraża to, czego teraz potrzebujesz: „Jezu, ufam Tobie”, „Panie, bądź ze mną”, „Dziękuję”. Powtarzaj je spokojnie przez kilka minut.

Sposób 2: Modlitwa Psalmami

Gdy brakuje ci słów, możesz pożyczyć cudze. Księga Psalmów to 150 modlitw, w których jest wszystko: radość i rozpacz, wdzięczność i gniew, zaufanie i skarga. Nie ma ludzkiego uczucia, którego nie znalazłbyś w Psalmach.

Kilka na początek:

  • Psalm 23 — gdy potrzebujesz poczucia bezpieczeństwa.
  • Psalm 51 — gdy czujesz ciężar winy.
  • Psalm 139 — gdy wątpisz we własną wartość.
  • Psalm 13 — gdy masz poczucie, że Bóg o tobie zapomniał.

Czytaj powoli, najlepiej na głos. Zatrzymaj się przy zdaniu, które cię porusza, i powtórz je kilka razy jako swoje.

Sposób 3: Rachunek sumienia z wdzięcznością

Święty Ignacy Loyola zalecał krótką modlitwę na koniec dnia, którą nazywał rachunkiem sumienia. Nie chodzi w niej przede wszystkim o wyliczanie grzechów, ale o spojrzenie na miniony dzień razem z Bogiem. Zajmuje około dziesięciu minut:

  1. Uświadom sobie, że Bóg jest przy tobie. Weź kilka spokojnych oddechów.
  2. Podziękuj. Przypomnij sobie, co dobrego wydarzyło się dziś. Nawet drobiazgi.
  3. Przejrzyj dzień. Jak film, od rana do wieczora. Gdzie czułeś pokój? Gdzie niepokój albo złość?
  4. Zobacz, co było nie tak. Bez oskarżania się. Po prostu nazwij, gdzie zabrakło miłości, i poproś o przebaczenie.
  5. Pomyśl o jutrze. Poproś o pomoc w tym, co cię czeka.

Po kilku tygodniach takiej modlitwy zaczyna się dostrzegać Boga nie tylko wieczorem, ale już w ciągu dnia.

Sposób 4: Modlitwa Ewangelią

Weź jeden krótki fragment Ewangelii — na przykład z czytań na dany dzień. Przeczytaj go dwa lub trzy razy. Wyobraź sobie scenę: gdzie się dzieje, kto tam jest, co czuje. Możesz nawet „wejść” w nią jako jedna z postaci. Potem porozmawiaj z Jezusem o tym, co cię poruszyło.

Ten sposób modlitwy, także zalecany przez świętego Ignacego, sprawia, że Ewangelia przestaje być zbiorem starych historii. Staje się spotkaniem.

Sposób 5: Modlitwa ciszą

Czasem najlepszą modlitwą jest po prostu być. Usiądź w ciszy — w kościele, w pokoju, w parku. Powiedz Bogu: „Jestem tu”. I nic więcej. Gdy myśli zaczną uciekać, a zaczną na pewno, spokojnie wróć do ciszy. Na początek wystarczy pięć minut.

Wielu ludzi boi się ciszy, bo wydaje im się, że „nic się nie dzieje”. Tymczasem właśnie w ciszy dzieje się często najwięcej, choć nie zawsze od razu to czujemy.

Najczęstsze trudności

„Nie czuję nic.” Modlitwa nie jest mierzona uczuciami. Bywa sucha i nudna, a mimo to jest prawdziwa. Wierność w takich chwilach jest wręcz cenniejsza niż uniesienia.

„Nie mam czasu.” Zacznij od pięciu minut dziennie, zawsze o tej samej porze — rano przy kawie albo wieczorem przed snem. Stała pora sprawia, że modlitwa staje się nawykiem.

„Myśli mi uciekają.” To normalne. Zamiast walczyć z rozproszeniem, możesz uczynić je modlitwą: „Panie, martwię się o pracę — powierzam Ci to” — i wróć.

„Moje słowa są nieporadne.” Bóg nie ocenia stylu. Dziecko, które mówi „tato, boli”, nie musi układać pięknych zdań.

Zacznij dziś

Nie musisz wybierać wszystkich sposobów naraz. Wybierz jeden, który wydaje ci się najbliższy, i spróbuj przez tydzień. Jeśli nie zadziała, spróbuj innego. Modlitwa jest jak każda relacja — rozwija się, gdy poświęca się jej czas.

I pamiętaj o tym, co pisał Paweł: kiedy nie wiesz, jak się modlić, Duch Święty modli się w tobie. Twoje pragnienie modlitwy już jest modlitwą.

Udostępnij:

Komentarze (0)

Bądź pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturalną i budującą dyskusję.

Podobne artykuły