Przejdź do treści

Koronka do Bożego Miłosierdzia, historia, słowa i moc

Koronkę do Bożego Miłosierdzia odmawiają dziś ludzie na całym świecie, często o godzinie piętnastej. Skąd pochodzi ta modlitwa, jak ją odmawiać i dlaczego jest tak bliska ludziom w cierpieniu i u kresu życia?

R
Rafał
5 min czytania
167
Zdjęcie: Koronka do Bożego Miłosierdzia, historia, słowa i moc

Modlitwa, która urodziła się w Wilnie

We wrześniu 1935 roku w klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Wilnie młoda zakonnica, siostra Faustyna Kowalska, zapisała w swoim dzienniku słowa modlitwy, które — jak wyznała — usłyszała w swoim wnętrzu. Była to modlitwa krótka, prosta i przeznaczona do odmawiania na zwykłym różańcu. Dziś znamy ją jako Koronkę do Bożego Miłosierdzia.

Siostra Faustyna nie była teolożką ani osobą wykształconą. Pochodziła z ubogiej rodziny spod Łodzi, ukończyła niecałe trzy klasy szkoły podstawowej, a w zgromadzeniu pracowała w kuchni, w ogrodzie i przy furcie. A jednak to ona stała się apostołką Bożego Miłosierdzia, a jej „Dzienniczek” przetłumaczono na dziesiątki języków. W 2000 roku Jan Paweł II ogłosił ją świętą.

Słowa koronki

Koronkę odmawia się na zwykłym różańcu. Na początku — „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo” i „Wierzę w Boga”. Następnie:

Na dużych paciorkach (przed każdą dziesiątką):

„Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.”

Na małych paciorkach (dziesięć razy):

„Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.”

Na zakończenie (trzy razy):

„Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.”

Całość trwa około siedmiu, ośmiu minut. To jedna z niewielu modlitw, którą można odmówić w przerwie na kawę.

Co właściwie mówimy?

Warto zatrzymać się nad słowami, bo kryje się w nich głęboka teologia, choć wyrażona prostym językiem.

„Ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo” — nie ofiarujemy Bogu własnych zasług. Nie mamy ich wystarczająco wiele. Ofiarujemy Mu Jego własnego Syna, Jego miłość, która oddała się za nas na krzyżu. To tak, jakbyśmy mówili: „Ojcze, nie patrz na moje puste ręce, patrz na Jezusa”.

„Dla Jego bolesnej męki” — modlitwa wpisuje każde cierpienie świata w cierpienie Chrystusa. Nie tłumaczy cierpienia, ale mówi, że nie jest ono bez sensu, bo Bóg sam przez nie przeszedł.

„Miej miłosierdzie dla nas i całego świata” — ta prośba nigdy nie dotyczy tylko mnie. Obejmuje cały świat: także ludzi, których nie znamy, których nie lubimy, którzy nas skrzywdzili. Koronka uczy szerokiego serca.

Godzina miłosierdzia

Z koronką związany jest zwyczaj modlitwy o godzinie piętnastej — w godzinie śmierci Jezusa na krzyżu. Siostra Faustyna zapisała, że jest to „godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego”. W wielu polskich kościołach, szpitalach i domach o tej porze odmawia się koronkę, a w niektórych mediach katolickich jest ona transmitowana codziennie.

Nie chodzi o magiczną godzinę, w której modlitwa „działa lepiej”. Chodzi o pamięć — o zatrzymanie się w środku dnia, żeby przypomnieć sobie, co wydarzyło się na Golgocie, i powierzyć Bogu siebie i świat. Jeśli o piętnastej jesteś w pracy, wystarczy chwila myśli: „Jezu, ufam Tobie”.

Modlitwa przy umierających

Siostra Faustyna szczególnie podkreślała wartość koronki odmawianej przy osobach umierających. W „Dzienniczku” zapisała obietnicę, że gdy przy konającym zostanie odmówiona ta modlitwa, Bóg okaże mu szczególne miłosierdzie.

Wiele osób, które czuwały przy łóżku bliskiej osoby w ostatnich godzinach jej życia, mówi, że koronka była dla nich ogromnym wsparciem. W chwili, gdy nic już nie można zrobić, gdy lekarze rozkładają ręce, a słowa grzęzną w gardle, prosta, powtarzalna modlitwa pozwala być przy umierającym i jednocześnie powierzyć go Bogu. To modlitwa, która daje oparcie także tym, którzy zostają.

Obraz „Jezu, ufam Tobie”

Z orędziem o Bożym Miłosierdziu wiąże się także obraz Jezusa Miłosiernego z dwoma promieniami — bladym i czerwonym — wychodzącymi z serca, oraz podpisem „Jezu, ufam Tobie”. Pierwszy obraz namalował w Wilnie w 1934 roku Eugeniusz Kazimirowski według wskazówek siostry Faustyny. Najbardziej znana wersja, pędzla Adolfa Hyły, znajduje się w sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach.

Te trzy słowa — „Jezu, ufam Tobie” — są w gruncie rzeczy streszczeniem całego orędzia. Miłosierdzie nie jest czymś, na co trzeba zasłużyć. Jest czymś, czemu trzeba zaufać.

Niedziela Miłosierdzia

W 2000 roku, podczas kanonizacji siostry Faustyny, Jan Paweł II ustanowił dla całego Kościoła Niedzielę Bożego Miłosierdzia, obchodzoną w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Co ciekawe, sam papież zmarł w 2005 roku w wigilię tego święta. Wielu wierzących widzi w tym symboliczne domknięcie jego pontyfikatu.

Jak zacząć odmawiać koronkę

Wybierz stałą porę. Najlepiej piętnastą, ale jeśli to niemożliwe — dowolną. Stała pora pomaga wytrwać.

Nie spiesz się. Koronka jest krótka, więc łatwo ją „wyklepać”. Zwolnij przy słowach „miej miłosierdzie dla nas i całego świata” i pomyśl konkretnie o kimś, kto potrzebuje miłosierdzia.

Dodawaj intencje. Możesz ofiarować każdą dziesiątkę za kogoś innego: za chorych, za umierających, za ludzi, którzy stracili nadzieję, za kogoś, kogo trudno ci kochać.

Odmawiaj z innymi. W wielu parafiach istnieją grupy modlitewne, które odmawiają koronkę wspólnie. Wspólna modlitwa uczy, że miłosierdzie zawsze łączy, a nie dzieli.

Miłosierdzie dla całego świata

Siostra Faustyna żyła w czasach, gdy Europa zmierzała ku wojnie. Zmarła w 1938 roku, rok przed jej wybuchem. Orędzie o miłosierdziu przyszło do świata, który miał wkrótce zobaczyć niewyobrażalne okrucieństwo. Może dlatego ta prosta modlitwa tak mocno przemówiła do ludzi w XX wieku.

I dziś, gdy świat wciąż pełen jest wojen, krzywd i ran, słowa koronki brzmią aktualnie. Nie są ucieczką od rzeczywistości. Są odpowiedzią na nią: tam, gdzie człowiek nie potrafi już nic naprawić, można jeszcze prosić o miłosierdzie — dla siebie i dla całego świata.

Udostępnij:

Komentarze (0)

Bądź pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturalną i budującą dyskusję.

Podobne artykuły