Przejdź do treści

Adoracja Najświętszego Sakramentu, czym jest i jak uczestniczyć

Adoracja to modlitwa przed Najświętszym Sakramentem, w której nie trzeba nic mówić ani robić. Dla wielu ludzi to pierwsze miejsce, gdzie naprawdę odpoczęli. Czym jest adoracja i jak w niej uczestniczyć, jeśli robimy to pierwszy raz?

R
Rafał
5 min czytania
118
Zdjęcie: Adoracja Najświętszego Sakramentu, czym jest i jak uczestniczyć

„Ja patrzę na Niego, a On patrzy na mnie”

Święty Jan Maria Vianney, proboszcz z Ars, zauważył kiedyś starszego rolnika, który codziennie przychodził do kościoła i długo siedział przed tabernakulum. Nie przesuwał paciorków, nie czytał modlitewnika. Po prostu siedział. Proboszcz zapytał go, co tam robi. Rolnik odpowiedział: „Ja patrzę na Niego, a On patrzy na mnie”.

Trudno o lepszą definicję adoracji. To modlitwa obecności — bycie z Jezusem, który jest obecny w Najświętszym Sakramencie. Bez wielkich słów, bez programu, bez pośpiechu.

Czym jest Najświętszy Sakrament?

Katolicy wierzą, że podczas Mszy Świętej chleb i wino, przez słowa konsekracji, stają się Ciałem i Krwią Chrystusa. Jezus powiedział w Wieczerniku: „To jest Ciało moje” (Łk 22,19) — i Kościół traktuje te słowa dosłownie. Hostia pozostaje z wyglądu chlebem, ale jest w niej rzeczywiście obecny Chrystus.

Konsekrowane hostie, które nie zostały rozdane podczas Komunii, przechowuje się w tabernakulum — stąd w kościołach pali się wieczna lampka, znak tej obecności. Podczas adoracji Najświętszy Sakrament wystawia się zazwyczaj w monstrancji, ozdobnym naczyniu, które pozwala go widzieć.

Skąd się wzięła adoracja?

Pierwsi chrześcijanie przechowywali Eucharystię przede wszystkim po to, by zanosić Komunię chorym i umierającym. Z czasem rosła cześć wobec Najświętszego Sakramentu poza Mszą. W średniowieczu ustanowiono uroczystość Bożego Ciała, a w kolejnych wiekach rozwinęły się różne formy adoracji, w tym czterdziestogodzinne nabożeństwo i wieczysta adoracja, w której wierni zmieniają się przed Najświętszym Sakramentem przez całą dobę.

Dziś w wielu miastach istnieją kaplice wieczystej adoracji, otwarte od rana do wieczora, a niektóre nawet całą dobę. Każdy może tam wejść, usiąść i pobyć.

Jedna godzina czuwania

W Ogrodzie Oliwnym, w noc przed śmiercią, Jezus poprosił uczniów, żeby czuwali z Nim. Gdy wrócił i zastał ich śpiących, zapytał z bólem:

„Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?” (Mt 26,40)

Wielu ludzi przychodzi na adorację właśnie w odpowiedzi na to pytanie. Ofiarowują Jezusowi godzinę — czasem tydzień w tydzień, o stałej porze. Nie dlatego, że On czegoś od nich potrzebuje, ale dlatego, że miłość chce być blisko.

Jak wygląda adoracja w praktyce?

Jeśli nigdy nie byłeś na adoracji, oto kilka prostych wskazówek.

Wejście. Przy wejściu do kaplicy lub kościoła, w którym wystawiony jest Najświętszy Sakrament, przyklęka się na oba kolana i robi krótki pokłon. Jeśli zdrowie na to nie pozwala, wystarczy głęboki ukłon. To wyraz czci, nie przymus.

Miejsce. Możesz usiąść, uklęknąć, a nawet — jeśli jest miejsce — położyć się krzyżem na podłodze. Nie ma jednej obowiązkowej pozycji. Ważne, żeby było ci na tyle wygodnie, abyś mógł się skupić.

Cisza. Adoracja to zwykle cicha modlitwa. Nie trzeba niczego mówić na głos. Inni też się modlą, więc warto zachować spokój: wyciszyć telefon, nie rozmawiać.

Czas. Nie musisz zostać godzinę. Możesz wejść na pięć minut w drodze z pracy. Jeśli jednak chcesz zostać dłużej, warto wyznaczyć sobie czas, żeby nie wychodzić przy pierwszym znużeniu.

Co robić podczas adoracji?

To pytanie zadaje sobie każdy, kto pierwszy raz siada przed monstrancją. Odpowiedź brzmi: wszystko, co pomaga ci być z Jezusem. Oto kilka propozycji.

Po prostu bądź. Jak rolnik z Ars. Patrz na Hostię i pozwól, żeby On patrzył na ciebie. Nie musisz niczego wymyślać.

Rozmawiaj. Opowiedz Jezusowi o swoim dniu, swoich lękach i radościach, tak jak przyjacielowi. Możesz mówić w myślach albo bardzo cicho.

Czytaj Pismo. Weź Ewangelię i przeczytaj krótki fragment, na przykład szósty rozdział Ewangelii według świętego Jana, w którym Jezus mówi: „Ja jestem chlebem życia” (J 6,35). Potem zastanów się nad nim w ciszy.

Módl się za innych. Przynieś przed Najświętszy Sakrament ludzi, którzy potrzebują modlitwy. Wypowiadaj ich imiona.

Pisz. Niektórzy zabierają na adorację zeszyt i zapisują myśli, które przychodzą w ciszy. To pomaga skupić się i później wracać do tego, co się przeżyło.

Gdy nic się nie dzieje

Wiele osób jest rozczarowanych pierwszymi adoracjami. Spodziewały się przeżyć duchowych, a czuły jedynie nudę, senność albo natłok myśli. To całkiem normalne.

Adoracja działa trochę jak przebywanie na słońcu. Nie trzeba nic robić, żeby się opalić — wystarczy być. Efekt nie jest widoczny po pięciu minutach, ale po czasie staje się oczywisty. Ludzie, którzy regularnie adorują, często mówią, że zmieniło się w nich coś głęboko: stali się spokojniejsi, bardziej cierpliwi, mniej przestraszeni.

Święta Matka Teresa z Kalkuty wprowadziła w swoim zgromadzeniu codzienną godzinę adoracji. Siostry, które pracowały wśród najuboższych, w nieludzkich warunkach, zaczynały dzień przed Najświętszym Sakramentem. Matka Teresa mówiła, że bez tej godziny nie byłyby w stanie widzieć Jezusa w ubogich na ulicach.

Adoracja dla zabieganych

Może pomyślisz: to piękne, ale ja nie mam na to czasu. Warto sprawdzić, czy w twojej okolicy jest kościół lub kaplica z adoracją. Często są otwarte w godzinach, w których i tak przejeżdżasz obok. Pięć minut w drodze do domu może być najspokojniejszym momentem dnia.

A jeśli nie ma takiej możliwości, wystarczy wejść do dowolnego otwartego kościoła i usiąść przed tabernakulum. Jezus jest tam obecny tak samo, nawet jeśli nie jest wystawiony w monstrancji.

Odpoczynek dla duszy

Żyjemy w świecie, w którym ciągle trzeba coś robić, osiągać, odpowiadać, reagować. Adoracja jest miejscem, gdzie nic nie trzeba. Gdzie można przyjść zmęczonym, rozbitym, pustym — i po prostu być kochanym.

Jezus mówił: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Adoracja jest jednym z najprostszych sposobów, żeby przyjąć to zaproszenie dosłownie.

Udostępnij:

Komentarze (0)

Bądź pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturalną i budującą dyskusję.

Podobne artykuły