Gdzie jest Bóg gdy cierpimy — odpowiedź Pisma Świętego

Pytanie, którego nie wolno zamiatać pod dywan

„Gdzie był Bóg, gdy moje dziecko zachorowało?" „Gdzie był, gdy straciłem pracę?" „Gdzie jest, gdy widzę wojnę i przemoc?" To są uczciwe pytania. I religia, która na nie nie odpowiada, jest nie warta wiary.

Biblia tych pytań nie unika. Wręcz przeciwnie — są w samym jej środku.

Jezus w Getsemani

Jezus w Ogrodzie Getsemani upadł na twarz i mówił: „Ojcze, jeśli to możliwe, niech ten kielich mnie ominie" (Mt 26,39). Syn Boży prosił, żeby nie cierpieć. I Ojciec powiedział: nie.

To nie jest odpowiedź, która usuwa cierpienie. To jest odpowiedź, która mówi: Bóg zna cierpienie od środka. Nie jest obserwatorem. Jest uczestnikiem.

Bóg, który płacze

Gdy Jezus przyszedł do Marii i Marty po śmierci Łazarza — Łazarza, którego za chwilę wskrzesi — zanim to zrobił: „Jezus zapłakał" (J 11,35). Najkrótszy werset Biblii. I jeden z najważniejszych.

Bóg nie patrzy na nasze cierpienie bez wzruszenia. Bóg przy nim płacze.

„Albowiem nie mamy takiego arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom." — Hbr 4,15

Czego Biblia nie mówi

Biblia nie mówi: „Wszystko co złe dzieje się z dobrego powodu." Nie mówi: „Bóg chciał tego cierpienia." Mówi: „Bóg jest z tobą w cierpieniu. I ostatnie słowo nie należy do ciemności."

To nie jest odpowiedź, która usuwa ból. Ale to jest obecność, która pozwala przez ból przejść.