Przejdź do treści

Jak modlić się za rodzinę, modlitwa wstawiennicza w domu

Martwimy się o dzieci, o małżeństwo, o starzejących się rodziców. Modlitwa za rodzinę to jedna z najstarszych form modlitwy w Biblii. Jak modlić się za bliskich, gdy nie mamy wpływu na ich wybory?

R
Rafał
5 min czytania
293
Zdjęcie: Jak modlić się za rodzinę, modlitwa wstawiennicza w domu

Modlitwa, którą zna każdy rodzic

Nie ma chyba matki ani ojca, który nigdy nie modlił się za swoje dziecko — choćby jednym zdaniem w chwili strachu. Gdy dziecko ma gorączkę, gdy pierwszy raz samo jedzie autobusem, gdy zdaje egzamin, gdy wraca późno w nocy, a telefon milczy. Modlitwa za rodzinę rodzi się sama, z miłości i z bezradności.

Biblia jest pełna takich modlitw. Wstawianie się za bliskimi należy do najstarszych i najbardziej naturalnych form rozmowy z Bogiem.

Hiob, który modlił się za dzieci

Na samym początku Księgi Hioba czytamy o człowieku, który miał siedmiu synów i trzy córki. Gdy jego dzieci kończyły swoje uczty, Hiob wstawał rano i składał za każde z nich ofiarę, „bo myślał: «Może dzieci moje zgrzeszyły i obraziły Boga w swym sercu»” (Hi 1,5).

To poruszający obraz. Hiob nie kontroluje swoich dorosłych dzieci, nie śledzi ich i nie moralizuje. Ale codziennie przynosi je przed Boga. Robi to, co może zrobić — i powierza Bogu to, czego zrobić nie może.

Maryja w Kanie

Inny piękny przykład modlitwy wstawienniczej to wesele w Kanie Galilejskiej. Gospodarzom zabrakło wina — dla młodej pary wielki wstyd. Maryja zauważa problem, zanim ktokolwiek o nim mówi, i zwraca się do Jezusa z bardzo prostym zdaniem:

„Nie mają już wina.” (J 2,3)

Nie mówi Jezusowi, co ma zrobić. Nie układa planu. Po prostu przedstawia potrzebę i ufa. A potem mówi do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5). To wzór modlitwy za bliskich: zauważyć, nazwać przed Bogiem, zaufać i być gotowym do działania.

Dlaczego modlić się za innych, skoro Bóg i tak wie?

To uczciwe pytanie. Skoro Bóg kocha moje dziecko bardziej niż ja, to po co Mu przypominać? Odpowiedź Kościoła jest taka, że Bóg chce, żebyśmy uczestniczyli w Jego trosce o świat. Nie dlatego, że czegoś nie wie, ale dlatego, że miłość wyraża się we współdziałaniu.

Modlitwa za innych zmienia też nas samych. Kto codziennie modli się za męża, żonę czy teściową, zaczyna inaczej na nich patrzeć. Trudno długo żywić urazę do kogoś, za kogo się szczerze modlimy. Modlitwa wstawiennicza poszerza serce.

Jak modlić się za rodzinę — konkretnie

Wymieniaj imiona. Zamiast ogólnego „pobłogosław moją rodzinę” wymień każdą osobę po imieniu i pomyśl o niej przez chwilę. Co dziś przeżywa? Czego potrzebuje? Imię sprawia, że modlitwa staje się osobista.

Módl się za konkretne sprawy. Za syna, który szuka pracy. Za córkę przed porodem. Za tatę po operacji. Za małżeństwo, które przechodzi kryzys. Bóg nie potrzebuje szczegółów, ale my potrzebujemy je wypowiedzieć.

Dziękuj za bliskich. Modlitwa za rodzinę to nie tylko prośby. Podziękuj Bogu za konkretne cechy każdej osoby — za poczucie humoru męża, za wrażliwość dziecka, za cierpliwość mamy. Wdzięczność odnawia miłość.

Błogosław. W wielu polskich domach istniał zwyczaj kreślenia znaku krzyża na czole dziecka przed snem lub przed wyjściem z domu. To prosta, a bardzo głęboka modlitwa. Można ją praktykować także wobec dorosłych dzieci — choćby w myślach.

Módl się razem. Wspólna modlitwa przy stole przed posiłkiem, krótka modlitwa wieczorna, dziesiątka różańca w samochodzie. Dzieci uczą się modlitwy nie z książek, ale z tego, co widzą w domu.

Gdy ktoś bliski odszedł od wiary

Dla wielu rodziców najbardziej bolesna jest sytuacja, gdy dorosłe dziecko odchodzi od Kościoła. Pojawia się poczucie winy, lęk, czasem pokusa, żeby naciskać, przekonywać, robić wyrzuty.

Warto wtedy pamiętać o świętej Monice. Przez wiele lat modliła się za syna, Augustyna, który prowadził życie dalekie od wiary i był zafascynowany różnymi filozofiami. Płakała, prosiła, czasem pewnie traciła nadzieję. Pewien biskup miał jej powiedzieć: „Nie może zginąć syn tylu łez”. Augustyn nawrócił się po latach i został jednym z największych świętych i myślicieli Kościoła.

Jej historia nie jest gwarancją, że każda modlitwa przyniesie skutek w naszym czasie i na nasz sposób. Ale pokazuje, że wytrwała, cicha modlitwa ma moc, nawet gdy nie widać żadnej zmiany. Często więcej znaczy dla dziecka wierna miłość i modlitwa rodzica niż najlepsze argumenty.

Gdy w rodzinie jest konflikt

Najtrudniej modlić się za tych, z którymi jesteśmy skłóceni — za rodzeństwo, które nie odzywa się od lat, za rodzica, który zranił, za byłego współmałżonka. A jednak właśnie tu modlitwa bywa najbardziej potrzebna.

Nie musisz od razu modlić się o pojednanie, jeśli rana jest świeża. Możesz zacząć od uczciwego: „Panie, nie umiem jeszcze przebaczyć, ale powierzam Ci tę osobę”. To już jest bardzo dużo. Jezus nie powiedział: „lubcie waszych nieprzyjaciół”, ale: „módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). Modlitwa jest pierwszym krokiem, nawet gdy uczucia jeszcze nie nadążają.

Gdy modlitwa wydaje się niewysłuchana

Będą chwile, gdy będziesz modlić się latami o tę samą sprawę i nic się nie zmieni. Dziecko nie wróci do domu, choroba nie ustąpi, konflikt się nie zakończy. To jedno z najtrudniejszych doświadczeń wiary.

W takich chwilach modlitwa za bliskich zmienia charakter. Staje się mniej prośbą o konkretny skutek, a bardziej oddaniem: „Panie, Ty kochasz go bardziej niż ja. Powierzam Ci go”. To nie jest rezygnacja. To zaufanie, że Bóg widzi dalej niż my.

Na koniec: rodzina w rękach Boga

Nie jesteśmy w stanie uchronić bliskich przed wszystkim. Nie możemy podejmować za nich decyzji, wyleczyć każdej choroby ani zabezpieczyć ich przyszłości. To bolesna prawda, ale też wyzwalająca. Bo istnieje Ktoś, kto może być przy nich tam, gdzie my nie możemy.

Modlitwa za rodzinę to codzienne oddawanie najbliższych w najlepsze ręce. Jak Hiob, który rano wstawał i przynosił swoje dzieci przed Boga. Jak Maryja, która powiedziała tylko: „Nie mają już wina”.

Udostępnij:

Komentarze (0)

Bądź pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturalną i budującą dyskusję.

Podobne artykuły