Cisza jako droga do Boga, lectio divina w codziennym życiu

Czym jest lectio divina?

Lectio divina, czyli "Boże czytanie", to starożytna praktyka modlitewna, która sięga IV wieku. Ojcowie pustyni, benedyktyni, a potem cała tradycja monastyczna pielęgnowali tę formę spotkania z Bogiem przez Jego Słowo.

Nie chodzi tu o studiowanie Biblii w sensie akademickim, lecz o pozwolenie, by Słowo Boże przemówiło do naszego serca, dotknęło naszego życia, zaprosiło nas do przemiany.

"Słowo Boże jest żywe, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny", Hbr 4,12

Cztery etapy

Tradycyjna lectio divina składa się z czterech etapów:

Lectio (czytanie), Powoli, uważnie czytamy wybrany fragment. Nie spieszmy się. Możemy czytać na głos, pozwalając słowom brzmieć w sercu.

Meditatio (medytacja), Zatrzymujemy się na słowie lub frazie, która nas uderzyła. Rozważamy ją, obracamy w sercu jak drogi kamień.

Oratio (modlitwa), Odpowiadamy Bogu słowem i sercem. Może to być prośba, dziękczynienie, wyznanie, okrzyk zdumienia.

Contemplatio (kontemplacja), Trwamy w ciszy, pozwalając Bogu działać w nas. To czas odpoczynku w Bożej obecności.

Jak zacząć?

Zacznij od 15 minut dziennie. Wybierz fragment Ewangelii, na przykład liturgiczne czytanie dnia. Znajdź spokojne miejsce. Zaproś Ducha Świętego. I czytaj powoli.