Bóg jest miłością, co naprawdę oznacza 1 J 4,8
Trzy słowa z Pierwszego Listu świętego Jana są chyba najczęściej cytowanym zdaniem Biblii. Co naprawdę znaczy, że Bóg jest miłością — i…
„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” to jeden z najczęściej cytowanych wersetów — na koszulkach sportowców i w motywacyjnych hasłach. Ale święty Paweł nie pisał o sukcesie. Pisał z więzienia o tym, jak być wolnym w każdej sytuacji.
Werset z Listu do Filipian 4,13 jest jednym z najbardziej popularnych zdań Biblii. Można go zobaczyć na koszulkach, tatuażach, plakatach motywacyjnych i w opisach profili w mediach społecznościowych. Sportowcy cytują go przed meczami, studenci przed egzaminami, przedsiębiorcy przed ważnymi negocjacjami.
„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.” (Flp 4,13)
W takim użyciu werset brzmi jak obietnica sukcesu: z Bogiem wygram mecz, zdam egzamin, osiągnę cel. Problem polega na tym, że święty Paweł miał na myśli coś zupełnie innego. Żeby to zrozumieć, trzeba przeczytać zdania, które stoją przed tym wersetem.
Paweł pisze List do Filipian w więzieniu. Nie wiadomo dokładnie, czy był to Rzym, czy Efez, ale wiadomo, że był skuty i nie wiedział, czy wyjdzie żywy. Wspólnota w Filippi, którą kiedyś założył, przysłała mu pomoc materialną. W czwartym rozdziale Paweł dziękuje im za ten dar i przy okazji wyjaśnia coś ważnego:
„Nie mówię tego bynajmniej z powodu niedostatku: nauczyłem się bowiem wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem. Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku.” (Flp 4,11-12)
I dopiero po tych słowach pada zdanie: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.
W tym kontekście „wszystko” nie znaczy „wszystko, czego zapragnę”. Znaczy: „we wszystkich okolicznościach”. Paweł mówi: potrafię żyć w obfitości i w biedzie, gdy jestem syty i gdy jestem głodny, na wolności i w więzieniu. Niezależnie od tego, co się dzieje, mam w sobie siłę, która nie zależy od warunków.
To nie jest obietnica, że Bóg da nam wygraną. To obietnica, że da nam siłę, żeby przetrwać zarówno wygraną, jak i porażkę. Werset nie mówi: „Z Chrystusem zawsze wygrasz mecz”. Mówi raczej: „Z Chrystusem przeżyjesz także przegrany mecz i nie stracisz siebie”.
To znacznie głębsza i bardziej realistyczna obietnica. Bo w życiu nie zawsze się wygrywa.
Paweł używa w tym fragmencie greckiego słowa, które oznacza „być wtajemniczonym”. Mówi, że „nauczył się” i „został wtajemniczony” w sekret życia w każdej sytuacji. To ważne: zadowolenie nie przyszło do niego samo. Nauczył się go — w drodze, w więzieniach, w rozbiciach statków, w głodzie i w chwilach obfitości.
Na czym polega ten sekret? Na tym, że źródło jego siły i pokoju nie leżało w okolicznościach, ale w relacji z Chrystusem. Jeśli moje szczęście zależy od tego, czy mam pieniądze, zdrowie, sukces czy uznanie, to jestem zakładnikiem okoliczności. Gdy je stracę, stracę wszystko. Paweł znalazł oparcie, którego żadne więzienie nie mogło mu odebrać.
Ciekawe jest to, że Paweł mówi nie tylko „umiem cierpieć biedę”, ale też „umiem obfitować”. Obfitość też może być próbą. Bogactwo, sukces i wygoda potrafią odciągnąć człowieka od Boga skuteczniej niż ubóstwo. Łatwo wtedy uwierzyć, że wszystko zawdzięczamy sobie i niczego nie potrzebujemy.
Paweł potrafił być wdzięczny w obfitości i nie przywiązywać się do niej. To również jest siła, którą daje Chrystus.
W swoim prawdziwym znaczeniu Flp 4,13 jest szczególnie bliski ludziom w trudnych okolicznościach, które nie zależą od nich:
Dla nich ten werset nie jest hasłem motywacyjnym przed zwycięstwem. Jest obietnicą, że da się przetrwać to, czego nie można zmienić. Że nawet w najtrudniejszych warunkach można zachować godność, pokój i nadzieję.
Warto też zwrócić uwagę na drugą część wersetu: „w Tym, który mnie umacnia”. Kultura sukcesu często mówi: „Uwierz w siebie, a osiągniesz wszystko”. Paweł mówi coś innego: moja siła nie pochodzi ode mnie. Pochodzi od Chrystusa.
To wyzwalające. Nie muszę być niezniszczalny. Mogę przyznać się do słabości. Ten sam Paweł pisał w innym liście, że Bóg powiedział mu: „Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali” (2 Kor 12,9). I dodał: „Ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny” (2 Kor 12,10).
Używaj go w trudnościach, nie tylko przed sukcesami. Gdy coś się nie udaje, powtarzaj: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” — w znaczeniu: „przetrwam to z Nim”.
Ćwicz wdzięczność w obfitości. Kiedy wszystko idzie dobrze, pamiętaj, skąd to pochodzi.
Ucz się zadowolenia. Zapytaj siebie: od jakich okoliczności uzależniam swój spokój? Co by się stało, gdybym to stracił?
Przyznawaj się do słabości. Siła Chrystusa najlepiej działa w tych, którzy nie udają, że są silni.
Paradoks Listu do Filipian polega na tym, że najbardziej radosny i wolny list Pawła powstał w więzieniu. Człowiek w łańcuchach pisze do wolnych ludzi o radości i o tym, że może wszystko. Bo odkrył wolność, której nikt nie mógł mu odebrać.
Może więc, gdy następnym razem zobaczysz ten werset na koszulce sportowca, pomyśl o Pawle w celi. I o tym, że prawdziwa siła to nie zawsze zdolność do wygrywania. Czasem to zdolność do pozostania sobą — i przy Bogu — we wszystkim, co przynosi życie.
Bądź pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.
Trzy słowa z Pierwszego Listu świętego Jana są chyba najczęściej cytowanym zdaniem Biblii. Co naprawdę znaczy, że Bóg jest miłością — i…
Osiem zdań, które otwierają Kazanie na Górze, odwracają do góry nogami to, co świat uważa za szczęście. Kim są ubodzy w duchu, cisi i ci,…
Przypowieść o synu marnotrawnym nazywana bywa Ewangelią w Ewangelii. Jej prawdziwym bohaterem nie jest jednak syn, lecz ojciec, który…