Miłość, która nie szuka swego — 1 Kor 13 w codziennym życiu

Hymn śpiewany na weselach — ale czy rozumiany?

„Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą..." — te słowa słyszymy na każdym katolickim ślubie. Brzmią pięknie. Ale czy ktokolwiek z nas naprawdę żyje tą miłością?

Paweł pisał 1 Kor 13 do gminy w Koryncie, która była... kłótliwa, pyszna i podzielona. Pisał o miłości do ludzi, którzy mieli z nią poważne problemy. Dlatego ten tekst jest tak praktyczny.

Miłość jest czynem, nie uczuciem

„Miłość cierpliwa jest" — w greckim oryginale: makrothumei. Dosłownie: ma długi oddech. To nie jest opis emocji. To opis działania. Cierpliwość to nie bierność — to aktywna decyzja, żeby nie reagować natychmiast, żeby poczekać, żeby dać drugiemu czas.

„Nie szuka swego" — to chyba najtrudniejsze. Nasza kultura jest zbudowana na szukaniu swego. Na potwierdzaniu się przez innych. Na dbaniu o własny interes. Miłość Pawłowa idzie dokładnie pod prąd.

„Miłość nigdy nie ustaje." — 1 Kor 13,8

Skąd wziąć siłę na taką miłość

Nie z siebie. To jest niemożliwe w ludzkich siłach — przynajmniej na dłuższą metę. Paweł wiedział o tym. Dlatego w tej samej liście pisze o Duchu Świętym, o modlitwie, o uczestnictwie w Eucharystii. Taka miłość jest owocem — nie wysiłku, lecz trwania blisko Boga.

Zacznij od jednej cechy tej miłości. Dziś: „nie unosi się pychą." Tylko dziś. Jeden dzień, jedno przykazanie. I jutro zacznij od nowa.