Przypowieść o siewcy, jaką glebą jest twoje serce?

Cztery rodzaje gleby, cztery postawy serca

Jezus opisuje cztery miejsca, w które pada ziarno Słowa Bożego: droga (ziarno natychmiast skradzione), skała (rośnie szybko, szybko więdnie), ciernie (rośnie, ale zostaje zagłuszone), dobra ziemia (przynosi owoc).

To nie jest opowieść o czterech typach ludzi. To opowieść o czterech stanach, w których każdy z nas bywa, w różnych momentach życia.

Gleba przy drodze, serce zatwardziałe

Twarda ziemia przy drodze nie wchłania ziarna, ziarno leży na powierzchni i przychodzi Złe, które je porywa. To serce, które słyszy Słowo, ale ono go nie dotyka. Może przez ból, cynizm, przyzwyczajenie do słuchania bez słyszenia.

Gleba skalista, serce bez korzeni

Rośnie szybko, bo warstwa ziemi jest płytka i ciepła. Ale gdy przychodzi trudność, więdnie. To wiara entuzjastyczna, która nie przeżyła jeszcze próby. Rekolekcje, wspólnota, emocje, a potem pierwsze cierpienie i cisza.

„Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.", Mk 4,9

Dobra ziemia, serce gotowe

Dobra ziemia nie jest ziemią perfekcyjną. To ziemia uprawiana, przekopana, nawożona, pilnowana. Rosnąca wiara wymaga pracy: modlitwy, czytania, wspólnoty, sakramentów, szczerości z samym sobą.

Jaką glebą jesteś teraz? I co możesz zrobić, żeby stać się glebą głębszą?